Voor vanavond
Misschien heb je de afgelopen tijd iets scherper gezien.
Niet alles.
Maar genoeg om te voelen dat het anders kan.
En toch…
blijft het vaak bij denken.
Niet omdat je het niet wilt.
Maar omdat veranderen zelden begint met doen.
Niet omdat je vastzit.
Maar omdat nog niet duidelijk is wat eerst moet.
Waar alles tegelijk lijkt te spelen en daardoor niets echt begint.
En misschien is dat geen stilstand.
Maar precies de fase waarin iets zich aan het vormen is.
Niet zichtbaar.
Nog niet.
Maar wel aanwezig.
Misschien zit je daar.
Niet vast.
Maar tussen twee manieren van kijken.
En wat je daar ziet, vraagt iets van je.
