Ik hoor het vaak.
Maar ik doe het niet.
Ik schrijf beter dan dat ik praat.
Langzamer ook.
Waar een gesprek doorloopt,
kan ik in schrijven even stilvallen
en iets opnieuw formuleren
tot het klopt.
Niet mooier.
Maar preciezer.
En toch zette deze gedachte me even stil:
ben je minder echt als je zo schrijft?
Ik denk het niet.
Echtheid zit voor mij niet in hoe snel iets eruit komt,
of hoe spontaan het klinkt.
Het zit in iets anders.
In wat je laat staan.
En wat je bewust weglaat.
In waar je nog twijfelt,
en waar je een keuze maakt.
Soms zit echtheid juist niet in het gesprek bij het koffieapparaat,
maar in die paar seconden daarna,
waarin iemand denkt:
mag ik dit eigenlijk wel zeggen?
Dat is niet altijd de snelste versie.
Maar vaak wel de eerlijkste.
Dus nee, ik schrijf niet zoals ik praat.
Ik schrijf zoals ik denk.
En soms…
duurt dat even.
Met liefde Thirza
