voor vanavond
Soms gebeurt er iets
zonder dat je er echt bij stilstaat.
Je bent bezig.
Je maakt keuzes.
Je neemt stappen.
En als iemand zou vragen waarom,
heb je daar altijd wel een logisch antwoord op.
Omdat het werkt.
Omdat het verstandig is.
Omdat het zo hoort.
En toch…
zit er soms iets onder
wat lastiger te vangen is.
Niet dat het fout gaat.
Niet dat je vastloopt.
Maar dat het anders voelt
dan eerst.
Alsof je iets volgt
zonder precies te weten wanneer dat begonnen is.
Niet één moment.
Niet één keuze.
Maar een reeks kleine bewegingen
die vanzelf logisch werden.
Totdat je, als je eerlijk kijkt,
niet meer precies weet
wat van jou is
en wat je hebt overgenomen.
Niet omdat iemand het je oplegde.
Maar omdat het goed klonk.
Kloppend.
Verstandig.
En misschien is dat ook waarom het zo lastig te zien is.
Omdat er niets echt misgaat.
Alleen…
iets verschuift.
Zonder dat het wordt uitgesproken.
Misschien is dat genoeg voor vanavond.
