Soms vragen mensen mij
waarom Van Start naar Vrijheid een verhaal is
en geen klassiek ondernemersboek.
Waarom geen stappenplan.
Geen model.
Geen vaste methode.
Het eerlijke antwoord is:
omdat ondernemerschap zich daar zelden in laat vangen.
Niet in hoe het voelt.
Niet in hoe het groeit.
Niet in hoe het schuurt.
Wat ik in mijn werk steeds opnieuw zie,
is dat ondernemers zelden vastlopen op een gebrek aan kennis.
Ze lopen vast op momenten waarop ze niet meer weten
welke rol er van hen gevraagd wordt.
Moet ik dit oplossen?
Of loslaten?
Moet ik hier harder werken?
Of juist stoppen?
Moet ik dit verbeteren?
Of erkennen dat het niet meer past?
Dat zijn geen vragen
die je oplost met een model.
Dat zijn vragen
die ontstaan in het moment.
En precies daarom
kon dit boek geen handleiding worden.
Het moest een verhaal zijn.
Omdat je in een verhaal iets kunt zien
wat je nog niet kunt uitleggen.
Omdat je in een ander kunt herkennen
waar je zelf nog geen woorden voor hebt.
De structuur zit er wel in.
- Inzicht.
- Keuzes.
- Gedrag.
Maar niet als stappenplan.
Meer als een beweging
die je leert herkennen.
Misschien is dat ook hoe je het boek het beste kunt lezen.
Niet om iets te leren
wat je nog niet weet.
Maar om scherper te zien
wat je eigenlijk al voelt.
Sommige dingen vragen om papier.