Toen ik jonger was, dacht ik dat sprookjes gingen over prinsen, kastelen en een lang en gelukkig leven.
Nu ik ouder ben, zie ik iets anders.
Juist de verhalen die me bijblijven, gaan vaak over mensen die doorgaan terwijl niemand begrijpt waarom.
De prins op het witte paard is meestal maar een paar bladzijden aanwezig.
Het grootste deel van het verhaal gaat over de weg ernaartoe.
Over vallen.
Twijfelen.
Opstaan.
En opnieuw verder gaan.
Misschien is dat wel waarom sprookjes al eeuwen bestaan.
Omdat ze iets vertellen wat veel groter is dan een liefdesverhaal.
Ze vertellen iets over moed.
Niet de moed van helden die zeker weten dat ze gaan winnen.
Maar de moed van gewone mensen die geen idee hebben hoe het afloopt en toch verder gaan.
Als ondernemer herken ik daar steeds meer van.
Wanneer je een bedrijf begint, weet je niet of het gaat werken.
Wanneer je een boek schrijft, weet je niet of iemand het gaat lezen.
Wanneer je een nieuwe richting kiest, weet je niet of je de juiste keuze maakt.
Toch zet je een stap.
En daarna nog één.
En nog één.
Dat lijkt misschien niet op een sprookje.
Maar misschien juist wel.
Het verhaal begint zelden vanuit zekerheid
Denk eens aan de hoofdpersoon van vrijwel ieder sprookje.
Bijna nooit begint die vanuit kracht.
Vaak begint het verhaal juist met een probleem, verlies, onzekerheid of een gevoel van anders zijn.
En onderweg gaat ook lang niet alles goed.
De hoofdpersoon verdwaalt.
Maakt een verkeerde keuze.
Vertrouwt soms de verkeerde persoon.
Is bang.
Probeert iets wat niet werkt.
En moet opnieuw beginnen.
Maar er gebeurt nog iets anders.
Onderweg verschijnt vaak hulp.
Iemand geeft raad.
Een onbekende wijst de weg.
Een dier helpt.
Er verschijnt een voorwerp waarvan pas veel later duidelijk wordt waarom het belangrijk was.
De hoofdpersoon moet uiteindelijk zelf verder lopen.
Maar dat betekent niet dat die alles alleen hoeft te kunnen.
Misschien vind ik juist dát als volwassene mooier aan sprookjes dan vroeger.
Niet dat iemand je uiteindelijk komt redden.
Maar ook niet dat je alles op eigen kracht moet oplossen.
Je loopt verder met wat je onderweg leert, tegenkomt en aangereikt krijgt.
Soms weet je waar je naartoe gaat.
Soms helemaal niet.
We kennen alleen het einde omdat iemand het al heeft opgeschreven
Misschien vergeten we dat gemakkelijk bij sprookjes.
Wij weten al dat het verhaal goed afloopt.
We kennen de laatste bladzijde.
De hoofdpersoon niet.
Die weet op het moment dat hij het bos inloopt niet wat daarachter ligt.
Die weet niet welke keuze later belangrijk blijkt te zijn.
Of wie er nog op zijn pad komt.
En misschien lijkt dat uiteindelijk veel meer op het echte leven dan het sprookjesachtige einde doet.
Als ondernemer weet je tenslotte ook niet vooraf welke klant belangrijk wordt.
Welk idee gaat werken.
Welke verkeerde afslag achteraf iets blijkt te hebben geleerd.
Of welke ontmoeting je ineens een andere richting laat zien.
Je kunt nadenken.
Rekenen.
Voorbereiden.
Advies vragen.
Bijsturen.
Maar ergens komt altijd een moment waarop je niet méér zekerheid kunt verzamelen.
En toch moet kiezen wat je volgende stap wordt.
Misschien is dat de volwassen versie van een sprookje
Niet:
“En toen kwam er iemand die alles oploste.”
Maar:
“Ze wist niet hoe het zou aflopen. Toch zette ze de volgende stap.”
Soms alleen.
Soms met hulp die ze onderweg niet had verwacht.
Soms nadat ze eerst de verkeerde kant op was gegaan.
Misschien is dat wel de echte magie.
Niet dat je vooraf weet dat alles goedkomt.
Niet dat je altijd de juiste keuze maakt.
En ook niet dat je eerst moet ontdekken dat je sterk genoeg bent.
Maar dat je verder kunt zonder te weten hoe het verhaal eindigt.
Voor vanavond
Misschien is er iets waar je op dit moment over twijfelt.
Iets waarvan je graag eerst zou willen weten hoe het afloopt voordat je de volgende stap zet.
Maar die zekerheid krijg je meestal pas achteraf.
Dus misschien hoef je jezelf vanavond niet af te vragen:
Weet ik zeker dat dit gaat lukken?
Misschien is een kleinere vraag genoeg:
Wat is de volgende stap die ik nu kan zetten?
Want bijna ieder mooi verhaal begint niet met een oplossing.
En al helemaal niet met de laatste bladzijde.
Het begint met iemand die, zonder te weten hoe het verhaal eindigt, toch verdergaat.
